شهدای مدافع ایران

آقا محسن خوشا به حالت که رفتی و از این غربت خلاص شدی. تو هم در بیابان های ایران غریب بودی و هم در بیابان های سوریه. 
آقا محسن خوشا به حالت که مهمان اربابی و بدا به حال ما که از سر و پیکر تو برای دعواهای مان علم و پرچم ساخته ایم. 
آقا محسن خوشا به حالت که رفتی و حالا دیگر نیستی که سربریدن یکی یکی آرمان های انقلاب اسلامی را با چشم سر ببینی و خون گریه کنی.
آقا محسن خوش به حالت که رفتی ، مثل خیلی های دیگر که رفتند تا این روزهای تلخ ام القرای جهان اسلام را نبینند و غبطه نخورند به روزگار بچه های خمینی در حزب الله لبنان.
آقا محسن سلام ما را به اربابت برسان و ما را حلال کن که با خون تو و امثال تو، کاسبی می کنیم. 
محسن ها زیاد رفته اند برای دفاع از حرم، اما نه فقط برای حراست از حرم حضرت زینب(س) که در دفاع از حرمی که نامش ایران است. آنها که می روند با خدایشان تجارت کرده اند اما چه کسی حواسش به همسر و فرزند و پدر و مادر این شهداست. بچه های مدافع هم خودشان غریب اند و مظلوم و هم خانواده هایشان. 
آقا محسن اسیر داعش بود و اهل و عیالش اسیر داعش های وطنی هستند. آنهایی که عکس و فیلم لحظات آسمانی شدن محسن را در فضای مجازی و رسانه های مکتوب دست به دست می کنند و خیال می کنند ترویج ارزش ها است. آنهایی که سر محسن را روی نیزه زده اند تا این بار به جای قرآن سرنیزه با سر بر نیزه او، بازی صفین دوباره ای را برقرار کنند.
شهدای مدافع ایران، نه دل خوشی از اصولگرایان دارند و نه اصلا ربطی به اصلاح طلبان. این شهدا مال همه هستند. متعلق به همه مستضعفان و آزادیخواهان جهان. آنها برای دفاع از انسان جهاد می کنند، تا حیوان هایی زیر پرچم اسلام، ادعای انسانیت نکنند. شهید مدافع ایران، نه ربطی به انتخابات سال هشتاد و هشت دارد و نه ربطی به انتخابات سال نود و شش. آنهایی که شهدای مدافع ایران را برچسب حزبی می زنند و با خون و پیکر و خانواده ها و آرمان و اعتقاد آنها کسب و کار می کنند، قطعا خائن هستند و دیر یا زود رفتی اند.
یادمان باشد، بچه های شهدای مدافع ایران، مثل علیرضا احمدی روشن ، مثل آرمیتا رضایی نژاد ،مثل پسرک محسن حججی بزرگ تر که شدند، سئوال زیاد دارند برای پرسیدن. ای کاش برای سئوال های اشک آلود آنها جواب داشته باشیم. جواب هایی که آنها را قانع کند خون پدران شان هدر نرفته است.
پ.ن: روزگار غریبی است داستان عکس های این روزها،  یکی در بهارستان و در سالگرد مشروطیت با نماینده نخستین استعمارگران دنیا سلفی می گیرد و یکی در روزهایی که قدس ،قبله اول مسلمانان حال و روز خوشی ندارد در کنار غاصبان آن در مستطیل سبز عکس یادگاری می گیرد و یکی هم با اسیری که می خواهد لحظه ای بعد سر از پیکرش بردارد عکس می گیرد. سوژه های عکاسی این روزها چقدر عوض شده است. مراقب سوژه عکس های مان باشیم.
/ 0 نظر / 39 بازدید